25 Şubat 2019 Pazartesi




Alışmaya Alıştım;
Ulan o kadar duygusuz bir kadına dönüşmüşüm ki hüzünlenip ilham gelmesi için saatlerdir boş bir sayfayla bakışıyorum. Sanırım artık eski duygusallığımı özlemeye başladım tam 1 yıl 8 ay 8 gündür duygusal tarafım ile yoğun bir şekilde karşılaşmadım.
Artık içimde alışmak kavramı ile gelen koca bir boşluk var. Orayı artık sen bile dolduramazsın. Boğulmak gibi değil, uçurumdan düşmek gibi değil. Acı bile yok.
Adını bilmediğim günlere yürüyor gibiyim. İyi şeyler olacakmış gibi, ve aynı zamanda olmayacakmış gibi..
İster istemez bu hayat beni bir yerlere taşıdı. Bir delilik yapıp sarhoş olup deliler gibi senin için ağladığım kendime acıdığım günler geri de kaldı. Küflendi bitişimize olan kızgınlığım, Sana olan özlemim ve sana olan açlığım. 

Ha bu arada sen bilmeden yaptığım şeyler için çok üzgünüm.. Biliyorum çok tatlıyım ama sende fazla öküzsün hiç değişmemişsin... 
Bu gece 4 dakikalık bir şarkı dinledim için de senin nefesin de vardı.. 
İyi geceler hayal kırıklığım. 
Delilikti bu yaptığım..
Affet beni.. 

3 Ocak 2019 Perşembe


                  Sen Benim Kimseye Güvenmeyecek Olmamın Sebebisin



Senden sonra hiç eskisi gibi olamadım. Kimseyi sevemedim, kimsenin gözlerinin içine sana baktığım gibi bakamadım, kimse nefesimi değiştiremedi, kimsenin bana yaklaşmasına izin veremedim. Bunların hepsi sende kaldı.

Duygularımı, umutlarımı, hayallerimi, heveslerimi bitirmeme sebep oldun. Birine can verip tekrar almak nasıl bir duygudur ki? İşte sen bana tam olarak bunu yaptın. Ne gerek vardı ki bütün bunları yapmana, ben zaten hayata karşı beklentisi olmayandım. Allah affetsin seni.

Uzun süre kendime gelemedim. Duygularımla beraber kendimi de kaybettim. Bilsen geçmeyen zamanı nasıl geçirdim. Aklıma gelmemen için hangi yollara döndüm.Bütün bunların sonunda zorda olsa seni unutmayı başardım.


Bana çok şey öğrettiniz... " 2 "

İnsanlara güvenmemeyi öğrendim.
Her ihtimali düşünmeyi öğrendim.
İnsanların ilk sözlerine değil de, son yaptıklarına bakmayı öğrendim.
Gidene kal dememeyi, çok isterse zaten yanımda kalırdı demeyi öğrendim.
Zamanın nasıl bir ilaç olduğunu öğrendim.
Bir şeyi istedikten sonra başarabilineceğini öğrendim.

Güçlü olanın daima güçsüz olanı ezeceğini öğrendim...
 " Ve her zaman güçlü kalmam gerektiğini öğrendim. "

Hayat bana pes etmemeyi öğretti.
Yaşadıklarım için üzülmek yerine, hepsinden bir ders çıkarmayı öğrendim.
 Hayat bana neden olmadı demeyi değil nasipte varsa olur demeyi öğretti...

 Duvar gibiyim artık sayeniz de.
Teşekkür ederim.






22 Ekim 2018 Pazartesi

Öpünce geçmeyen, gözle görülmeyen yaralarımız var. Ama anneden ama babadan ya da yardan… Canımızı yakan sesimizi kısan anılarımız var. İlla ölmesi gerekmiyor gidenin ya da yüreği yakanın. Yaralanıyoruz işte birinden. Hayali yara bantları yapıştırıyoruz gerçek yaralarımıza. Bir sonraki yüreğe soruyoruz yaşanmış tüm acıların hesabını. İşte o zaman kaybediyoruz.

Her sabah yeniden başlıyor hayat. Her sabah yeniden öğreniyoruz nefes almayı. Hayatta en pahalı şey aldığımız nefes.

Yolu uzun süre aşka düşmemiş bir adama denk gelirse yüreğiniz çalkalayın zira dibine çökmüş olabilir seven yanları.

Çünkü yalnız yaşamak için çok fazla bu hayat…

22 Eylül 2018 Cumartesi

Ben masallara inanıyorum.
Masallardaki prensin beni her zaman seveceğine, karanlıkta da aydınlıkta da beni kalbinin üzerinde taşıyacağına beni hiç kimseye tercih etmeyeceğine ve ne olursa olsun beni bulacağına inanıyorum...
Bütün masallarda karanlık ormanlara, fısıltılara, tehlikelere çağıran bir ses vardır bizi. Kötü krallar bütün cazibesiyle o tehlikeli maceraya çağırır bizi. Kendi ormanına soktuğu an kalbini parçalayacağını bilerek gider prensesler o kötü krallara. Peki, ben bu masalın neresindeyim? Bahtıma ne çıkarsa kabullenecek miyim, yoksa kalbimi parçalayacak kötü krala kapılıp gidecek miyim?

28 Ağustos 2018 Salı




Aylar sonra  ilk kez hüzünlü cümlelerimden sonra güzel şeyler yazacağım sanırım.

Kalbimden neler geçtiğini, kafamda biriktirdiklerimi, tasarladığım her şeyi bildiğini düşünüyorum. En azından tüm bunları hissettiğini ...

Gecenin 3'ü gibiyim şuan da. Biraz yalnız, biraz uykulu, ve çok sensiz.

Merhaba iç sesim bu gece hiç susmadın. Gecenin içinde yine en çok özlemden bahsettik. Özlenen kişiyi çok kıskandılar tabii.Odama sığamıyorum. Anladım ki bugünlük yarınlık bir duygu değilsin sen içimde. Ben senin etrafında yaşıyor gibiyim.

Bugün hiç duyamadım o güzel sesini özlem doldu her yer. Hep söylediğim gibi kadınlar kulaklarıyla severler. Sanırım bende senin en çok sesini sevdim. Beni önce aşka çağırıyor sonra da dinlendiriyor. Gözlerimi kapatıp saatlerce dinlenmek istiyorum.  O an Özgür hissediyorum. Ruhumun bedenimin içinden çıktığını hissettim ben seninle. ( Hiç bu kadar özgür yaşanmamıştı o duygular )

Ben senin en çok bana yansımanı sevdim.  Benimle bütünleşmeni benimle bir beden olmanı. Hayata karşı sorduğum soruların cevabı olmanı. Ben senin her şeyini sevdim.

Sen ellerime dokunmadan avuç içlerimi terletensin. Sıcaklığını onca mesafelere rağmen hissettire bilensin. Gözlerinin derinliğinde beni boğansın. Aynı şeyleri aynı anda düşündüren ve yaşatansın..

Bu gün seni çok özledim.
Bir bilsen neleri feda etmezdim yanında olabilmek için.
Bu yalnızlık öldürecek beni.
Senin yokluğun dayanılır gibi değil.


Sen yanımda olmasan da ben her gece senin kokunla uyuyorum.

15 Ağustos 2018 Çarşamba

                                                                                              Duygusal ÇareSizlik


Bugün ki konum sadece vicdan üzerine olacak. Bir insana kalbinizi teslim etmeden önce onun vicdanının olup olmadığından emin olun. İyice tartın. Vicdanlı sanıp vicdansızına denk geldiğiniz de ne demek istediğimi çok iyi anlayacaksınız.

 Eğer karşınızdaki kişinin vicdanı varsa canınızı yakmadan bitirir. Gidişi bile acısız olur. Tanıdığımı sandığım adamın vicdanı olmadığını öğrendim. Bir insan size, sana ihtiyacım var diyorsa vardır. Bu konuda blöf yapmaz. Kim neden kendini acınır hale sokar ki?



O sabah ona ihtiyacım vardı sesini duysam " Sakin ol " Dese her şey geçecek gibiydi. Ne halde olduğumu bilmesine rağmen ısrarla kasıt olarak canımı yakmaya devam etti.
 Demek ki vicdan her insana nasip olmuyor.

" Sana güvendiğim kadar canım yandı "


Ben artık senin için yazıp çizmeyeceğim.
Çünkü canımın bile değeri olmadığını öğrendiğim de  seni kafam da bitirdim.

 Çaresiz olduğumu bilmene rağmen ısrarla canımı yaktığını asla unutmayacağım. Çünkü bana en çok koyan bu oldu.